Sakrament namaszczenia chorych jest sakramentem uzdrowienia. Znajdujący się w rodzinie chory powinien być otoczony szczególną opieką, bez względu na jego wiek. Osoba chora inaczej przynależy do Boga niż zwykły zdrowy śmiertelnik. Szczególną uwagę do chorych przywiązywał - jak pamiętamy - Jan Paweł II. Dziś, kiedy z dnia na dzień coraz trudniej jest żyć tzw. zwykłemu obywatelowi a chciwość, konsumpcja i egoizm gaszą ducha bożego, wydaje się jedyną słuszną drogą dopilnowanie by chory regularnie był odwiedzany przez kapłana, by mógł się wyspowiadać, przyjąć komunię świętą. Można udzielić choremu sakramentu namaszczenia chorych, który stosuje się: • jeśli jest ktoś poważnie chory (niezależnie od wieku); • osobom starszym (przynajmniej raz w roku); • przed operacją medyczną; • można tego sakramentu udzielić także nieprzytomnym lub chorym psychicznie, w przekonaniu, że w normalnych warunkach osoba ta sakramentu tego by sobie życzyła. Jeśli chory uzyska taki sakrament w szpitalu to otrzymane potwierdzenie jego udzielenia przez kapelana szpitalnego należy zachować na okoliczność pogrzebu.

Sakrament namaszczenia chorych.